Во времето кога Британската империја се простирала на речиси една четвртина од светот, трпезата на кралицата Викторија не била само место за оброк, туку и одраз на моќ, статус и духот на цела една епоха.
Кралицата Викторија (1819–1901), една од најдолговечните и највлијателни владетелки во европската историја, била позната по својот едноставен, но исклучително обилен апетит.
Таа не била гурман во модерна смисла, но ја обожавала тешката, богата и заситна храна – печени меса, компири, пити, колачи и кремасти десерти.

🍽️ Јадење како должност, не како уживање
Историските записи и дневници откриваат дека кралицата јадела брзо и без многу разговор. Вечерите често се состоеле од шест до десет јадења, а целиот оброк знаел да заврши за помалку од 30 минути.
Темпото го диктирала самата монархинка – штом таа ќе го оставела приборот, слугите ги отстранувале чиниите, без разлика дали останатите гости завршиле со јадењето.
Дамата во нејзина придружба, Мари Малет, запишала:
„Послужувањето беше толку брзо што бавен јадач како мене никогаш немаше време да заврши ни умерена порција.“
Овој обичај честопати предизвикувал тивки, но забавни сцени. Една од најпознатите анегдоти раскажува како војводата од Девоншир викнал по слугата:
„Вратете ја чинијата!“ – откако неговите јагнешки котлети биле тргнати пред тој воопшто да започне со јадење. Кралицата, според сведоштвата, била искрено забавувана од ситуацијата.
🏰 Храна, империја и нови вкусови
Иако традиционалната англиска кујна доминирала на дворската трпеза, колонијалното ширење на империјата донело нови влијанија.
Во 19 век, индиското кари почнало да се појавува во британските домови, а кралицата Викторија одиграла значајна улога во неговата популаризација.
Под влијание на својот индиски придружник Абдул Карим и друг персонал од Индија, таа развила интерес за англо-индиската кујна.
Сепак, тогашните кари јадења биле многу поблаги од денешните, често без лута пиперка, а понекогаш подготвувани со јаболка или варена краставица – прилагодени на вкусот на викторијанското општество.
🕰️ Кога храната зборувала за времето
Начинот на кој се јадело во времето на кралицата Викторија ни открива многу повеќе од рецепти.
Тој зборува за хиерархија, дисциплина, индустриска ефикасност и империјална самодоверба. Брзината, обемот и строгоста на трпезата биле дел од системот во кој секој знаел каде му е местото.
Денес, тие навики ни делуваат необично, па дури и комично, но токму во тоа лежи нивниот шарм – храната како историски документ, што ни дозволува да ја почувствуваме една далечна, но фасцинантна епоха.





































